paalam liwanag ng araw

ang kwento na ito ay inaalay ko sa kapitbahay naming si hector sa kaibigan kong si jayron at sa lahat ng nakasama ko sa gruar phase1 cainta,rizal mabuhay ang mga callboy mabuhay ang mga working students at mabuhay ang itatago natin sa pangalang mr.yozo.
si mr yozo ay kaibigan ko sa lugar na madaming kumukutitap isa siya sa nagpalakas ng loob ko at siya ang dahilan kung bakit ako kumukuha ng kursong bachelor of science in business administration ngayon.

sa pagpanaw mo sa ating mundo kapatid naway maluwalhati ka ngayon sa pagbagtas sa kabilang buhay ang kwento ng kapiranggot sa iyong karanasan ay ibinahagi ko sa pamamagitan ng blog para sayo ang bawat letra ang bawat kataga at paghanga kung meron man.

tol maraming salamat talaga sa lahat ng ibinigay ibinato inihagis na tulong sa akin kahit anlaki ng tanda ng edad mo sa akin ay bumaba ka sa level ko at napilitan sumayaw sa ritmong pauso ko, salamat tol sa mga payo kung hindi siguro sayo hindi ako nag-aaral ngayon. kahit sana sa ganito lang ay mapasalamatan kita sa lahat ng nagawa mo sa buhay ko bukod sa mga yosing inutang ko sayo.


ang kwento ng isang mayamang negosyante. . .

10 taon pa lamang ako iho ng mamatay ang mga magulang ko. komo ngat bata hindi ko alam ang gagawin ko, nakitira ako sa mga tiyahin ko sa kabilang bayan,nung una ay napakabait nila sa akin ngunit habang tumatagal hindi na maganda ang kanilang trato sa akin.

12 anyos ako ng magpasya na akong umalis sa mapang abuso kong kamag-anak at nakitira ako sa kaibigan kong pastor ang ama. alam mo iho napakabait nila sa akin hanggang isang araw bigla nalang bumaliktad ang mundo natagpuan ko nalang ang sarili ko na umiiyak habang nagmamakaawa sa ama ng aking kaibigan habang ang mura kong katawan ay unti unti niyang hinihimas na parang gumagawa ng pandesal.

15 anyos ako sanay na sa buhay na garapalan unti unti ko ng nilunok ang buhay. . . ang pakahulugan ko nuon sa buhay ay isang malaking carnaval na pwede kang maging payaso o kaya naman minsan pwedeng maging higante na mananakot sa mga batang may baong kende.

nagpalipat lipat ako ng pinapasukang club nun ilang mabahong bading ang tumikim sa aking saging hanggang sa magmistulan akong pagkain na isang parte lang ang kanilang nais lapangin.

20 yrs old ng makulong ako. . . . .

karlo: bakit kayo nakulong? ano po ba ang kaso niyo??

negosyante: nakapatay ako iho napatay ko ang bading na hindi nakuntento sa pagsipsip sa lollipop at itoy kinagat nagdilim ang paningin ko nun at napilitan akong kagatin siya sa tenga.

pinagdusahan ko ang ginawa ko hanggang sa unti unti kong nakikita ang sarili ko iho hinding hindi ko malilimutan ng unang pasok ko sa kulungan umiiyak nakatiklop ang dalawang kamay at nakayuko.

hanggang sa umedad ako ng 28 sa edad ko na yun ay isa na akong mayores sa kulungan isa na akong kriminal nagkapatong patong ang kaso ko sa dami kung napatay sa bugbog na mga bagong pasok.

35 ako ng mabigyan ng parol napakasaya ko ng mga araw na yun sa wakas hindi na ako matutulog katabi ng mga mababahong preso hindi na ako mang-aagaw ng pagkain sa mga walang tatak na preso.

habang humahakbang ako palabas sa aking selda naluha ako hindi ko maipaliwanag ang nadarama ko hindi ko kasi alam kung ano ba ang pwede kong maramdaman ano ba ang nais kung kalagyan ngayong nasa labas na ako.

ngunit mas mabangis ang buhay sa labas ng bakal na rehas hindi ako dito mayores.

balik uli ako sa trabaho ko bilang tagapagbigay aliw sa mga bading at matronang mapagsamantala.

hanggang isang gabi may booking ako ng matyempuhan ko ang isang matronang akala ko ay diseotso anyos pa lang napakaganda ng kanyang mga mata at ang kulay niya na natatakpan ng dilim ng gabi.

nagkakilala kami nagkapalagayan ng loob at naging magkasuyo. bumibilis ang oras, dumaraan ang mga araw at ang taon ay nagtatakbuhan tumatanda ako sa ganitong sistema at kalakalan.

napili ko na magbago hindi para sa sarili ko kundi para sa asawat magiging anak ko. ou iho buntis ang asawa ko at magkakaanak kami ng mga panahong yun na matagal kung pinangarap makamtam.

pumarehas ako hindi na ako nagpapasupsup ng aking lollipop bagkus ako ay nagtitinda nalang ng yosi at kende sa lansangan ng may mapulot akong isang bag na puno ng papel.

hinanap ko ang pangalang nasa papel at natagpuan ko ito isa siyang mayamang matanda tinanong niya ako kung bakit ko pa daw binalik sa kanya ang mga papel na yun tinapon na daw niya kasi yun kasi kalat lang sa atache case niya hindi naman daw importante yun.

sa madaling sabi umasa ako na mabibigyan ng pabuya ngunit hindi ito natupad.

ngunit isang araw nakita ako ng matandang pinagbalikan ko ng mga papel na kalat.

maganda yang trabaho mo pumaparehas ka kahit mahirap ka nagtyatyaga ka sa buhay tinanong niya ang aking pangalan at nagpaalam na siya.

bigla nalang ako nagising nakahiga sa malambot na kama at naninigas dahil sa lakas ng aircon may nabasa ako sa ref na sulat >"iniwan ko sayo ang yaman ko para sa iyong kapakanan at ng pamilya mo gamitin mo ito sa mabuti teyk care olweiz lovelots. muah."

"This is my entry to the Blog Challenge 04: Because YOU deserve a post"

university of rizal system

manong bayad sa u r s lang po yan. . . .

pag may nagsasabing bulok ang paaralan ko hindi ko mapigilang mapatingin sa namimintas dito hindi ko maitago ang pagkayamot hindi maiwasan may kumukurot sa isipan at naitatanong nalang bakit san kaba nag-aaral?

sa pagtatanong ko maaring dun na papasok ang sinasabing magandang eskwelahan. ako? sa U.S.T AKO! may pagmamalaking sagot niya. . .ah okay.

minsan hindi ko talaga maintindihan kung bakit nauso ang pagalingan kung bakit may pagandahan at isang diskriinasyon na wawasak sa pinaghirapan. madalas akong magtanong sa sarili ko ano naman kung sa URS ako? ano naman kung isang sakay lang ano naman kung hindi ako sumasakay sa metrostar sa santolan ano naman kung hindi kasali sa UAAP or NCAA man lang ang aking eskwelahan.

mahal ang magpaaral at kung sasayangin mo lang ito sa pagyayabang wag mo ng subukan o kayay tikman. wag kang maghanap ng eskwelahan na pupukaw lang sa atensyon ng iilan sa mga mapagpanggap ng nilalang na akala mo pag sa maynila ang kanilang paaralan sila na ay nakalalamang. tandaan mo ang pagaaral ay walang pinipiling pagdausan maaring sa pagbabasa mo ngayon ikay nakakapag-aral hindi dahil sa turo ng bigating propesor o sa aircon mong klasrum maaaring malalaman mo sa kabilang banda na tao ka tao ako at kelan man hindi mo mapapatunayan na panget ang eskwelahan hanggat ikay may natutunang mabuti dito.

hindi mo pwedeng tawaging eskwelahan ang isang institusyon na pera lang ang puhunan. hindi mo pwedeng ipangalandakan ang team niyo sa uaap kung ang iskul niyo ay isang koponan lamang alalahanin mo ang p.e ay isang subject lamang.

ang pag-aaral ay hindi nakikita sa eskwelahan bagkus sa natutunan ang paaralan ay hindi nakikita sa magagarang pasilidad bagkus sa mga umuukupa dito. at hindi lahat ng mahal may kwenta may mga mahal na sa presyo lang at wala sa utak o damdamin man.

p.s si mahal asan na siya ngayon pagkatapos niyang maligo gamit ang blue na tabo. asan na ang green na tabo na laging kaagaw ni blue asan sila ngayon susunod na post malalaman niyo kung asan sila.

boredom

This summary is not available. Please click here to view the post.

matsala repapipz

salamat kay arrested magikero. . . .

napansin niyo ang paunang salita salamat hindi lang kay arrested magikero kundi sayo sayong walang sawang sumusuporta sa akin kahit hindi ka nagkokoment nababasa mo naman salamat.

sino nga ba si arrested magikero? nakita ko lang yung comment niya natuwa ako nagpasalamat sa kanya nadagdagan na naman ang nakakaapreciate sa idea ko salamat ulit.

dumadaan ang mga araw na parang ayaw ko nang ituloy ang buhay ko ayaw ko ng harapin ang mga darating pang yugto pero hindi ko inaasahang sa pinakamadilim na punto ng aking buhay ipapaalala niya na andiyan siya andiyan si lord,god,jesus,ama,panginoon,bathala,allah,buddha at kung ano pang ibang tawag sa enerhiya na may gawa ng lahat ng ito.

hindi ako pinabayaan hindi niya ko iniwan at kelan man hindi siya nawala andiyan lang siya kapatid nakatingin nakaalalay nakapasan ng mga bigat na halos isang guhit lang ang ating pinapasan para lang malaman na ganyan talaga ang buhay.

halos paulit ulit lang ang aking kwento pero iba iba ng pagkakataon pareparehas kasi puro survival ang nangyayari at alam mo ba kung bakit ako nakakasurvive dahil sa kanya ikaw tol naitanong mo naba kung bakit ka may mata? kung ang sagot mo ay tao ka bakit ka tao? sino ang may likha sayo? ang nanay at tatay mo? sino ang may likha sa kanila? san ka nagmula?

kahit gaano ka katalino honorable ka man topnotcher sa upcat sa bar exam sa lahat ng tagumpay mo kapatid isa lang ang tanong ko bakit ka nagtagumpay? dahil ba sa sarili mo? pag yan ang sagot mo babalik sa tanong na kung sino ka.

sino ako kung hindi ako si karlo? ano ako kung hindi ako tao? mahirap ipaliwanag walang kasagutan kahit maghanap ka pa sa lahat ng maaalam hindi nila maitatatwang may isang pwersa na siyang dahilan ng lahat ng ito.

wala akong kinasasapiang ano mang organisasyon wala akong ano mang ipinangangalandakang explenasyon ang alam ko lang nabubuhay ako dahil sa kanya dahil sa pwersang nagbibigay lakas sa mundo nagliliwanag sa vsangkatauhan at kahit madaming gumagamit sa pwersang ito at nilalagyan ng ngalan para sa kanilang kapakanan hindi nila alam kung saan ang hantungan.

hindi man kita nakikita o nakakawayan nasa pusot isipan kita kailanman.

daloy

masarap magsulat ngayon tuloy tuloy ang daloy ng ideya at kaisipang bumabalot sa aking pagkatao at isipan.

isinantabi ko muna ang mga bagay na makakapag-pagababag sa akin hindi muna iisipin ang malungkot na side pero saang parte kaya ako lilingon para mawala ang mga suliranin pait hapdi sakit ng kkahapon.

madaming hindi makaintindi sa mga kabataan ngayon madaming hindi alam ang dahilan kung bakit kami ganun maaaring hindi nila maintindihan ang panahon maaring hindi nila gamay ang aming henerasyon.

ang kabataang dati ay inaasahang pag-asa ng bayang pilipinas mahusay sa panitikan at agham nag-aaral ng mabuti hindi bumabagsak sa klase bakit ngayon iba na ang kanilang sinasabi?

may isa akong kakilala daig pa ang reyna sa kanilang bahay kahit anong maibigan kanyang nakukuhat nakakamtan ngunit bakit ang lahat ng kanyang nasa harapan ay kanyang tinalikuran at nakipagsapalaran? hinanap ang sinasabing tunay na kaligayahan isang adik sa droga ang nasumpungan lumobo ang tiyan at ngayon ay walang matirhan.

mga kabataang ginagawang sangkalan ang henerasyon at panahon ngunit walang alam sa nakaraan at nagdaang kahapon, sabi nga ng nanay ko alamin ang sanhi at bunga ng lahat ng gagawin mo bakit nakinig ba ako? maaring ang pangral ng ating mga magulang ay isa sa pinakanababagot sa ating mga kabatan ngunit mali ba ito?

madalas tayong nakatingin sa pagkakamali ng ating pamilya ngunit bakit hindi natin nakikita o naiisip man lang bakit may mali sa ating pamilya. drugs sex rock and roll astig ang lifestyle may pinaglalaban ngunit ano ang ipinaglalaban?

bakit tinawag na rebelde? bakit tinawag na suwail na anak bakit buntis bakit adik bakit nakakulong? yan ba ang sinasabing rebelde yan ba ang sinasabing astig yan ba ang astig sa ngayon ang babuyin ang sarilit pababaain ang moral yan ba ang astig???

astig ako rakista ako hindi ako emo mga iyakin yun metal ako astig anti-christ wow yan ang nabasa ko sa isang forum dito sa internet hindi ko maintindihan kung bakit kailangan anti-christ ka pag astig ka kung bakit nakikipagsex ka sa may mga tulo kung rakista ka kung bakit naninigarilyo ka sa harap ng madaming ta0o kung bakit nag mamarijuana ka para sumaya akala ko astig ka bakit kailangan mo ng pang pa-high dahil ba takot ka?

takot harapin ang katotohanan duwag balikan ang nakaraan bakla sa hinaharap at walang bayag sa kasalukuyan yan ang astig sa ngayon yan ang astig sa ating henerasyon ang mga mababaw ang utak at mga ganid sa makamundong kaligayahan at dati niyo akong kasapi.

seldom happens

hindi ako makapaniwala habang binabasa ko ang mga akda ko, nagawa ko pala toh naisulat naramdaman nakakatawa yung iba yung iba naman nakakalungkot.

way back 2003 sukdulan ng buhay ko halo-halong experience ang naranasan nasubukan tinikman at sa hindi inaasahan yun ata ang naging sentro ng aking buhay. kumbaga sa lugar na pupuntahan yun yong boundary kung sa timbangan naman yun yung gitna at sa orasan yun yung 3 at 9.

naiisip ko andami kong nagawa nun, ilang taon pa lang ako nun bata mapusok rebelde walang pakialam sa ibang tao madaming nasaktan isa na dun ang kaibigan kong babae masyado atang naging marahas ako ng mga gabing yun hindi ko sinasadya pero bakit ko nagawa.

ang isang paalam ay hindi lang sa paglisan ng kanyang katawan ang paglisan ay kapag nawala ka sa kanyang puso at mag-iba ang turing sayo maaring iyon ang paglisan ng isang kaibigan.

hindi ko sinasadya masira ang pagkakaibigan na iningatan hindi ko sinasadya ang pagdaloy ng luha siguro isang pagsubok lang sa pagkatao ko yun at hindi ko itinatatwang bigo ako sa pagsubok na yun.

siguro madaming kulang pa sa buhay ko madaming hindi ko pa nagagawa at sa pagtuklas kung ano ang halaga ko alamin ang dahilan kung bakit may isang karlo dito sa mundo malayo pa ang daan mahaba pa ang gabi bukas ng umaga makikita ko na ang daan sa pupuntahan ko sana makita ko siya kahit anino.

money versus principle

graduation namin ng kinder nun tinanong kami ng titser namin "klass ano gusto niyo paglaki?" nangibabaw ang boses ko "ako po titser gusto ko paglagi ko maging pulis"!!!

ngayon nasa sapat na gulang na ako madami ng nasaksihan madami na naranasan pero yung pangarap ko nung bata ako parang ayaw ko ng tuparin kumukuha ako ngayon ng kursong buss.ad medyo malayo sa pangarap ko na maging pulis.

dumaan ang mga araw hanggang ngayon araw na toh tuesday na kanina kasi monday 12:18am na may mga pangyayari lang na lalong nagpalabo sa pangarap ko.

akala ko dati paninira lang yung sinasabing ang pulis daw nangongotong bayaran at hindi makatao ngunit habang lumalaki ako sa bansa natin napatunayan ko ang dalawang bagay.

unang-una pag nagpulis ako kailangan ko kalimutan ang prinsipyo at responsibilidad ko bilang tagapag-ganap ng batas bagkus kailangan ako mabuhay sa kasinungalingan at lumangoy sa agos ng sistema.

pangalawa kailangan ko gamitin ang inatas sakin na tungkulin bilang isang kapangyarihan upang makapanakot at makasira ng buhay na dati ng sira at masisira pa lang.

nang malaman ko ang mga bagay na yan may isang tanong sa utak ko BAKIT MAY BATAS? ang tanong ng utak ko sasagutin din ng pananaw ko kaya may batas upang hindi maging magulo ang bayan hindi maging basta basta nalang ang pamumuhay pero bakit ang batas ay nanatiling batas lang? batas para sa mahihirap upang gipitin at gamitan nito ngunit sa mayayaman ay walang dapat sunding batas.

pag sinabi mong batas yan yung ipinatutupad na hindi dapat labagin ng kahit na sino. ngunit madaming lumabag madami ding naparusahan lahat mahihirap na mamamayan. pag may nilabag na batas may hinahanap na HUSTISYA pero yung hustisya na hinahanap natatakpan pa din ng batas.

magkano ba gastos sa pagpupulis kung kukuwentahin mo ang pera na ginastos mo malaki mahal pwede ng makapagpatayo ng bahay pero kun kukuwentahin mo ang pagod at natutunan mo pwede ka ng magkaron ng pamilya at bahay.

simple lang pag pinili mo ang mabuhay ng maalwan na pamumuhay at tinalikuran ang lahat ng iyong natutunan ng ikay nag-aaral pa lang maaaring nagpulis ka hindi dahil gusto ng puso mo nagpulis ka kasi ito lang ang kaya mo. ito lang ang kaya niyong mga pulis ang gamitin ang responsibilidad bilang kapangyarihan ang batas bilang armas kasama ng pinahiram sa inyo ni juan dela cruz na baril.